گزارش " همایش زنان فرهنگی و انقلاب اسلامی"

   مکان: تالار شهید بهشتی             زمان:15/11/88

این همایش در مورخه پنج شنبه 15/11/  88  با همکاری کمیته بانوان و بسیج فرهنگیان و گروه های آموزشی ناحیه 3 در تالار شهید بهشتی برگزار گردید .

ابتدا تلاوت قرآن مجید و سپس سرود جمهوری اسلامی و خیر مقدم توسط ریاست محترم آموزش و پرورش ناحیه 3 جناب آقای سید شهاب الدین زمانی علوی قرائت گردید .

آقای زمانی ریاست محترم آموزش و پرورش ناحیه 3 به بیاناتی در خصوص گرامیداشت دهه مبارکه فجر و اربعین شهادت سالار شهیدان ابا عبدا... الحسین (ع) و تجزیه و تحلیلی خط منحرفه یهود در راس آن ها صهیونیست به عنوان دشمنان واقعی اسلام ومسلمین پرداختند.

سپس از سرکار خانم کوکب حاتمی مبارز انقلابی دوران ستم شاهی ، شاعر و نویسنده انقلابی به عنوان سخنران همایش و میهمان ویژه  دعوت به عمل آمد .

خانم کوکب حاتمی ضمن تبریک بهار انقلاب و تسلیت به مناسبت اربعین حسینی با یک دو بیتی در وصف شهدای کربلا آغاز سخن نمود .

خانم کوکب حاتمی از سال 1351( زمانی که ایشان در سال آخر دبیرستان مشغول به تحصیل بوده است ) به علت همکاری با گروه های موتلفه اسلامی ( شاخه موحدین) پنج سال و نیم در زندان های ستم شاهی به سر برده است .

از همان ابتدا فردی فعال و کوشا بودم و احساس می کردم یک هدف والاتری دارم . زندگی یکنواخت را دوست نداشتم . احساس مسئولیت شدید نسبت به جامعه خود داشتم .

من به خاطر ادبیات خوبی که داشتم و بر اثر انشایی که بر علیه رژیم شاهنشاهی داشتم سازمان امنیت مرا دستگیر نمود.و پس از مدتی آزاد شدم که در این فاصله بود توسط یکی از دوستانم و پدر او که از فعالان سیاسی بود و در کتابخانه کار می کرد ، آشنا شدم و مسیر زندگی من از زمانی که با کتاب های پیشنهادی ایشان در خصوص نقش اسرائیل در ایران،نقش آمریکا در ایرانو... مطالعه نمودمتغییر یافتو در گروه موتلفه اسلامی در شاخه موحدین عضویت یافتم و مسئولیت رد و بدل نمودن کتاب ها ،جزوات و اعلامیه ها را به شهرهای همجوار ببرم.درهمان زمان بود که ارتش ایران تاسیساتی در جهت تانک سازی گذاشته بود ،لذا گروه به من ماموریت داد که در قالبی خبرنگار و گزارشگر وارد ارتش شوم و این گزارشات را به خارج بفرستم که ابتدا مرا نپذیرفتند(به خاطر همان انشا و گزارش مدیر به سازمان امنیت و تصمیم مقامات مبنی بر عدم استخدام من در مراکز دولتی)ولی چون ماموریت ایجاب می کرد که این کار صورت بگبرد به منتوصیه شد که متنی را به عنوان درخواست این که می خواهم در ارتش شاهنشاهی فعالیت کنم و علاقمند به این کار هستم تنظیم و موافقت آن ها را بگیرم که همین طور هم شد.

فعالیت من چندین برابر شدهخ بود ؛ یک سری مطالعات اجباری ، کار، درس خواندن ضمناً خانواده هم نبایستی بویی می برد، به دنبال دست گیری هایی که در مسجد سلیمان صورت گرفت ( جهان آرا) احساس کردم مورد تعقیب هستم به همین خاطر به فکر فرار و پنهان شدن افتادم از یکی از دوستانم مقداری پول خواستم حتی پسر عمویم ولی آنها همکاری نکردند و نهایتاً یکی از دوستان مباغی پول برای من فراهم نمود که هنگام دریافت پول متاسفانه دستگیر شدم . سه روز در سازمان امنیت بودم پس از آن به زندان کانون اهواز سپس به زندان کمیته مشترک پشت آگاهی تهران بعد در اوین و در اوائل انقلاب به زندان قصر

( جمشیدیه) منتقل شدم . به علت آمپول هایی که پشت گوش من ترزیق کرده بودند من به فراموشی دچار شده بودم و پس از آزادی به مدت دو سال در بیمارستان روانی پهلوی ( امام خمینی ره) و بعدها متوجه شدم که هنگام دستگیری من خانواده ام را نیز تبعید کرده بودند . برادرم اولین شهید انقلاب شهرمان بود . من پس از مدتی به خانواده ام پیوستم .

عزیزان سعی کنید در جامعه بی تفاوت نباشید . خود را دست کم نگیرید . خانم ها سهم عمده ای در جامعه دارند . حضور خود را در مسئولیت ها و شوراها بیشتر نشان دهید . مسائل جامعه را مقدم بر مسائل شخصی بدانید . این انقلاب حاصل زحمات معمار کبیر انقلاب و مدیون خون شهدای زیادی است .در حفظ و بقای آن بکوشیم .

سپس در ادامه بحث خود به خاطرات شکنجه گاه های ساواک پرداخت : در زندان آهنی بود و رو به  داخل باز می شد . هنگامی که در باز می شد همیشه سر ما می شکست ، سیگارهای خود را با بدن ما خاموش می کردند . مارهایی را به داخل زندان آورده بودند که دندانهایشان را کشیده بودند و آن ها را به جان ما  می انداختند .، افراد را به صورت زیر و رو شکنجه می کردند و پاها را کابل  می زد . این قدر می زدند تا خون جاری شود . گاهی به مدت 5 روز گرسنگی می کشیدیم ، به طوری که نای ایستادن برروی پاهایمان را نداشتیم . برای کاهش گرسنگی سر خودکار و یا تیکه ای از خراشیدگی های چوب میز را می خوردیم و...

آری ما آمده ا یم تا با زندگی کردن قیمت پیدا کنیم نه با هر قیمتی زندگی کنیم . در پایان کلیپ بسیار زیبایی پخش شد و سپس همکاران محترم به بیان خاطرات خود از دوران انقلاب اسلامی پرداختند .